desconheço-te
amor
quase toquei
no teu rosto
quase abracei
sorrindo
o teu partir
constante
fomos sempre
os dois
sozinhos
silêncios
partilhados
infinito
outro caminho
o meu presente
figurado
não foi além
de sonhar-te
ser-me
enquanto ser-te
foi silogismo
ingénuo e ilógico
desconheço-te
amor
no particípio
do tempo
que se esgota
existirás
terás existido
em mim?